De middeleeuwse kloostertuin was geen decoratief tuinontwerp, maar een werkinstrument: een apotheek in de buitenlucht, geordend naar functie, seizoen en verzorging.
Vier bedden, één principe
Het klassieke ontwerp verdeelde de tuin in vierkanten met een centraal waterpunt. Elk vak kreeg een thema — keukenkruiden, geneeskruiden, aromatische planten, contemplatieve planten — en elke plant kreeg haar plek naar behoefte.
Dat principe blijft bruikbaar in elke moderne kruidentuin, van klein terras tot moestuin.
Wat wij ervan bewaren
In onze eigen kwekerij passen we dezelfde logica toe: één plant per plek, met genoeg lucht eromheen om haar eigen groeivorm te tonen. Dat is geen romantiek — het is de reden dat de plant sterker groeit en een beter middel wordt.
Geschreven door
Yehuda ben Efrayim